Savaşın en kanlı günlerinden biri.. Asker, en iyi arkadaşının az ileride kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı mermi yağmuru altındaydılar. Asker teğmene koştu ve:

- Teğmenim,dedi; fırlayıp arkadaşımı alıp gelebilir miyim?


- Delirdin mi? der gibi baktı teğmen... Gitmeye değer mi? Arkadaşın delik deşik olmuş... Büyük olasılıkla ölmüştür bile.. Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın.


Asker ısrar etti ve teğmen:


- Peki, dedi.. Git o zaman..


İnanılması güç bir mucize.. Asker o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa döndü.. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Teğmen, kanlar içindeki askeri kontrol etti... Sonra onu sipere taşıyan arkadaşına döndü:


- Sana değmez, hayatını tehlikeye atmana değmez, demiştim. Bu zaten ölmüş..


- Değdi teğmenim, dedi asker..


- Nasıl değdi? dedi teğmen.. Bu adam ölmüş, görmüyor musun?..


- Gene de değdi komutanım.. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı... Onun son sözlerini duymak, dünyaya bedeldi benim için...


Ve arkadaşının son sözlerini hıçkırarak tekrarladı:


... Geleceğini biliyordum!.. demişti arkadaşı. Geleceğini biliyordum!..


Kalbimizde "Arkadaşlık" adında bir mucize var. Nasıl olduğunu veya nasıl başladığını anlamazsınız. Ama bu özel armağanı bilirsiniz ve arkadaşlığın Allah ın en büyük armağanı olduğunu anlarsınız.


Gerçekten de arkadaşlar çok nadide mücevherlerdir. Sizi gülümsetip başarmanız için cesaret verirler. Sizi dinlerler ve kalplerini size açmak isterler.


Bugün arkadaşlarınıza onlarla ne kadar ilgilendiğinizi gösterin.

turk 30 beni ağlattın ALLAH seni ve senin gibi düşünenleri hep güldürsün
sağol
kayp olan değerlerimizi ve ne olduğumuzu gecmişimizi hatırlatığın için

benimde buna benzer gerçekten yalanmış bir anım var
bundan yıllar önce bir arkadaşımla beraber bir define aramaya gittik
ben daha zayıf olduğumdan ipe tutunarak inmeye başladım
belli bir süre sonra ellerimden birden elim gevşedi ve düşmeye başladım yeniden ipe sarıldım ama fayda vermedi.
ellerimden ip kaymaya devam etti ve elim ipe sürtünerek  elimin ısınıp derilerimin soyulmasına neden oldu..
dibe ulaştım ama ellrim kan içinde kaldı
tüm elimin içi soyulduğundan zor durumdaydım
kuyu yaklaşık 50 metre kadar vardı
ne yapacağımı şaşırmış ve korkmuştum
arkadaşım ne olduğunu anlamış  geri dönüp bir arkadaş daha aramış ve bulmuş bana seslendi
ipi belime bapladım zorlukla
sonra beni belkide bir saatte yukarıya çıkardılar
orada arkadaşın önemini ve değerini kavradım
henüz genceciktim ama bu bana gelecekte arkadaş seçmenin önemini göstermişti

işte büyük türk milletinin hasletleri bütün yokluklara ragman biz yedi düvele anadolu insanı sayesinde unutamayacakları yenilgiler tatdırdık ALLAH türkü korusun.

SLM ARKADAŞLAR BU İŞLERDE ARKADAŞLIK ÇOK ÇOK ÖNEMLİ BİRDE AKILLI MANTIKLI VE YANINDAKİ ARKADAŞINA VE UYARILARINA SAYGILI OLUCAK YAPMA ETME DEDİĞİM ZAMAN DİNLEMİYORSA BİR DAHA İŞİM OLMAZ..SEÇMEK LAZIM..SAYGILAR

Selam

Gerçekten Bu Devirde Bu Büyüklüğü Kimse Kimseye Yapmaz
Emin Ol Kardeş Kardeşe Yapmaz
İnsanın Böyle Bi Arkadaşı Olması Lazım

Paylaşım İçin Saol

Selametle

paylaşım için tşk güzel bir hikaye